KLOET COACHING - Blog

“Ik zoek begeleiding bij mijn burn-out.”

2/24/2026

In maart 2021 ontving ik bovenstaand korte bericht.

Voor de intake sprak ik met Mark (niet zijn echte naam) af in de duinen tussen Kijkduin en Scheveningen. Tijdens een wandeling maakten we kennis. Mark was ondernemer en eigenaar van een succesvol bedrijf, maar begin dat jaar had hij noodgedwongen al zijn werkzaamheden stilgelegd. Hij sliep nauwelijks, had geen energie meer, kampte met sombere gedachten en in zijn hoofd was het één grote chaos. Ook thuis, in zijn samengestelde gezin, stond de spanning voortdurend op scherp.
Na de intake zijn we samen op weg gegaan.

Het werd een intens traject. Een reis met pijn, schaamte, verdriet en momenten van diepe moedeloosheid — komt het ooit nog goed? Maar ook een reis met kleine lichtpuntjes. Met hoop. Met herstel. Met stapjes vooruit die eerst bijna onzichtbaar leken, maar samen het verschil maakten.
Sessie na sessie werkte Mark aan het hervinden van rust, overzicht en vertrouwen. We gebruikten ervaringsgerichte oefeningen in de duinen, midden in de natuur. Daar, in de ruimte en de stilte, ontstond langzaam weer beweging van binnen.

In december 2023 hadden we onze laatste sessie. Er was al veel veranderd in zijn leven, al voelde hij zich soms nog heel kwetsbaar. Hij wist dat er nog een paar grote beslissingen genomen moesten worden — keuzes die hij alleen zelf kon maken. En dat kon hij ook.
Daarna hadden we af en toe nog contact. Hoe het precies verder met hem ging, wist ik niet.

Tot vandaag.

Mark belde me onverwachts op. Hij wilde weten hoe het met míj ging. Maar vooral wilde hij vertellen dat het weer écht goed met hem gaat en dat hij daar dankbaar voor is. Een van de meest bevrijdende keuzes was om uit zijn eigen bedrijf te stappen. Maar wat voor hem het grootste verschil maakte? Dat hij had geleerd om de regie over zijn leven weer in eigen hand te nemen. Dat hij weer durft te vertrouwen op zijn gevoel. Dat hij zichzelf niet langer voorbijloopt.

Zijn woorden raakten me:
“Door de oefeningen in de duinen en jouw geduld heb ik mijn kracht teruggevonden.”

Dít is waarom ik dit werk doe.

Een coachtraject sluit je af wanneer iemand weer verder kan. Wanneer iemand de draad zelf weer oppakt. Maar zo’n telefoontje — ruim na afloop — is voor mij een heel groot cadeau.

Voel jij dat je vastloopt? Dat je hoofd overloopt en je lichaam niet meer wil?
Weet dan: hoe uitzichtloos het nu misschien voelt, herstel is mogelijk. En je hoeft het niet alleen te doen. 🤍

Jongvolwassenen: "Wie ben ik eigenlijk en waar ga ik naartoe?"

1/29/2026

Afbeelding

Steeds meer jongvolwassenen lopen vast in een fase waarin alles juist zou moeten beginnen. Studie, werk, keuzes, verwachtingen, sociale druk — en ondertussen hoor ik vaak de vraag: wie ben ik eigenlijk en waar ga ik naartoe?

In mijn werk als buitencoach en runningtherapeut ontmoet ik vaak jongeren tussen ongeveer 18 en 30 jaar die moe zijn geworden van het moeten doorgaan en hoge verwachtingen hebben. Sommigen kampen met stress of burn-outklachten, anderen zijn het vertrouwen in hun lichaam kwijtgeraakt na ziekte of overbelasting. Sommigen weten simpelweg niet meer welke richting ze op willen.

Onze gesprekken vinden niet plaats in een spreekkamer, maar buiten in de natuur. Wandelend of hardlopend. In beweging, waar praten vaak vanzelf makkelijker gaat en waar je hoofd langzaam wat stiller wordt.
We werken niet alleen met gesprekken, maar vooral met ervaringsgerichte oefeningen. Want veel jongeren begrijpen heel goed wat er speelt, maar voelen nog niet wat ze nodig hebben.

Zo vraag ik soms iemand om letterlijk uit te beelden hoe hij of zij de afgelopen periode door het leven ging — vaak gehaast, gespannen, altijd maar door. En daarna hoe ze eigenlijk zouden wíllen bewegen. Alleen al dat verschil voelen geeft vaak een eerste inzicht: zo hoeft het niet te blijven.

Tijdens de sessies wisselen we bewegen en praten af. Jongeren ervaren hoe spanning in hun lijf zit, hoe grenzen voelen en hoe herstel stap voor stap weer mogelijk wordt. Oefeningen in de natuur helpen om patronen zichtbaar te maken: wanneer ga je over je grens, wanneer durf je te vertragen, wanneer vertrouw je weer op jezelf?
Ik zie jongeren die weer hoop krijgen, opnieuw durven kiezen voor een studie die bij hen past, weer plezier krijgen in bewegen, of simpelweg weer vertrouwen voelen in hun lichaam en toekomst. Soms is de grootste winst: weer weten wat je nodig hebt en daar ook voor durven staan.

Merk je bij jezelf, je kind, partner of iemand in je omgeving dat stress, uitputting of onzekerheid steeds meer ruimte inneemt? Of dat herstel na uitval maar niet echt op gang komt? Dan kan coaching in de buitenlucht helpen om weer beweging en richting te vinden.

Soms begint verandering gewoon met een eerste wandeling.

Buitencoaching & AD(H)D - Ontdekken wat wél werkt

10/13/2025

Wat mij steeds weer raakt, is hoeveel mensen met AD(H)D zijn gaan geloven dat hun diagnose hen levenslang belemmert. Dat dit nu eenmaal is wie ze zijn – druk, chaotisch, onhandig, te veel of juist te weinig. Maar wat als het niet de diagnose is die belemmert, maar het beeld dat je ervan hebt gekregen?
In mijn coaching ontmoet ik mensen die vastlopen in de verwachtingen van anderen en zichzelf. Mensen die moe zijn van het ‘anders zijn’. En elke keer weer zie ik hoe er ruimte komt als we het verhaal herschrijven – mét aandacht voor de pijn en ‘gevolgschade’ van afwijzing en onbegrip. Die ruimte ontstaat niet aan een bureau, maar buiten, in de natuur.
Ik kan je uitleggen waarom buiten zijn werkt. Waarom de natuur helpt om tot rust te komen, om letterlijk en figuurlijk in beweging te komen. Maar liever neem ik je even mee in een ontmoeting met Loes (niet haar echte naam).

De ontmoeting met Loes
Het was een zonnige vrijdagochtend in oktober. We spraken af bij een bankje aan de rand van het bos. Loes kwam aangelopen – snel, druk gebarend, pratend en lopend in hoog tempo. Alles moest eruit: frustraties, zorgen, boosheid. Ik luisterde, stelde weinig vragen en liep met haar mee. Alleen al het samen wandelen bracht beweging.
Langzaam vertraagde ik ons tempo en als vanzelf begon Loes rustiger te praten. Haar stem zakte in volume, haar gebaren werden kleiner. Na een minuut of tien stonden we stil. Ze keek om zich heen, haalde diep adem en zei zachtjes: “Wat is het hier mooi…” Haar schouders ontspanden. Haar gezicht verzachtte.
Dat moment leek mij geschikt om een mooie werkvorm in te zetten. Ik tekende drie cirkels in het zand: vloerankers, bedoeld om inzicht te geven in haar gedrag, gedachten en gevoel. Wat volgde was een oefening die haar zichtbaar raakte. Stilte. Inzicht. Verbinding.
In de sessies die volgden, werkten we onder andere met het autonome zenuwstelsel, ademhalingsoefeningen, symbolische opdrachten met takken en een simpel balletje. Over dat balletje schreef Loes later:
“Het balletje overgooien – dat vergeet ik nooit meer. Ik dacht echt: jezus, dat wijf kan helemaal niet gooien joh! En jij zei steeds: ‘Oh sorry Loes!’ – maar ineens snapte ik: ik vang altijd alles op. Alles van iedereen.”
En dat inzicht? Dat ze altijd grenzeloos aan het pleasen was? Dat noemt ze haar "mega-inzicht."

Wil jij ook leren door te doen en te ervaren?
Mijn sessies zijn geen standaard gesprekken. We lopen, oefenen, voelen en bewegen. Je leert begrijpen hoe jouw systeem werkt, wat je belemmert, én wat je helpt. Buiten, in de natuur. Eerlijk, helder, zonder oordeel.
Ben je benieuwd wat coaching in de natuur voor jou kan betekenen?
Neem dan gerust contact met me op voor een vrijblijvende kennismaking.
📧 [email protected]
📞 (06) 28441966

EEN LAATSTE TIP VOOR DIT JAAR

12/31/2021

Als je graag meer wilt sporten in 2022, bekijk dan zeker de allernieuwste podcast van Meulenberg Training & Coaching!
Want hier vertel ik meer over mijn WK, NK en EK Cross Triathlons gecombineerd met gezin, werk, familie & vrienden (en dat zonder burn-out!) 🙂
Een mooi, gezond, actief en inspiratievol nieuw jaar gewenst!
www.youtube.com/watch?v=052jCg_cSvw

Foto

Loop jij een paar dagen met mij mee?

10/25/2021

Alweer zo’n 10 jaar geleden verruilde ik mijn kantoorbaan voor coaching & training buiten in de natuur. Een geweldige combinatie. Zelfs de intakes zijn buiten tijdens een wandeling. Alle seizoenen komen voorbij. En elk seizoen en ieder weertype heeft zijn charme en kracht. Zoals nu bijvoorbeeld. De herfst is van start gegaan. Bomen verkleuren, bladeren vallen en de temperatuur gaat omlaag.
Ik nodig je uit om een paar dagen met mij mee te lopen. Hahahaha…niet letterlijk hoor.
Ik krijg regelmatig vragen zoals; Ben jij écht de hele dag buiten? En als het regent? Hoe hou jij dat vol? En hoe gaat dat dan? Daarom dit verslag en enkele foto’s met een inkijkje in een paar (werk)dagen in oktober.
Deze dag startte ik met personal training aan huis. Het echtpaar opende de deur al toen ik mijn fiets in de voortuin parkeerde. Zij had mij benaderd voor dit traject en hij doet gezellig mee. Nou ja gezellig, er wordt altijd keihard gewerkt. We trainden vandaag in de achtertuin, net ruim genoeg (met een beetje creativiteit) en sowieso lekker buiten!
Daarna gelijk door naar de volgende afspraak. Het was fris en zonnig, een fijne en energie gevende combinatie. Deze klant had vele jaren voluit gesprint. Niet letterlijk (met hardloopschoenen) maar wel zó lang doorgelopen, gezorgd voor anderen, nooit tevreden met het resultaat, altijd het gevoel dat het beter had gemoeten en nooit tijd genoeg, totdat zij omviel. Letterlijk. Het ging niet meer. Diagnose burn-out.
Deze sessie vertraagden we het tempo. We startten in haar stevige wandeltempo. Langzaam liet ik de passen vertragen, steeds trager. Totdat we stilstonden. Wat een stilte…
En deze stilte maakte ruimte. Ruimte om te voelen waar ze werkelijk behoefte aan had. Diep verdriet en mooie inzichten.
Daarna naar huis voor een korte break, een belafspraak, een stapeltje boterhammen én een verrukkelijke cappuccino.
’s Middags een coachsessie aan de rand van de stad. Een mooi natuurgebied met veel variatie en prachtige uitzichten. Mijn klant was zoekende hoe hij zijn weg kon hervinden in het leven. Deze locatie bood mooie invalshoeken, zoals ‘Hoe is jouw uitzicht?’, ‘Welke afslag kies jij hier?’ en ‘Wat zou er zijn buiten de gebaande paden?’
Mijn werkdag eindigde met een sessie Runningtherapie. Mijn klant had al jaren last van somberheid. We hebben net zo lang lekker getraind (en we maakten ook lol hoor) tot de somberheid plaatsmaakte voor blijheid. We gingen beiden met een voldaan gevoel naar huis.
Mijn administratie zou ik morgen wel doen…
De volgende dag startte ik vroeg, mijn eerste afspraak was om 07:30 uur. Niet omdat het moest, maar omdat het kon. Bij aankomst op de locatie werd het al een klein beetje licht. Adembenemend mooi!
Voor deze klant had ik een bijzondere oefening in petto. Terwijl zij een (hard)loop opdracht uitvoerde, bemoeilijkte ik haar opdracht door in de weg te lopen (flauw hoor), obstakels te bouwen van takken en de route te verleggen.
Tijdens mijn sessies zoek ik altijd naar oefeningen die een ervaring opleveren. Vervolgens gaan we in gesprek over de ervaringen, gevoelens en het gedrag dat dit losmaakt en zoeken we vergelijkbare ervaringen in het ‘echte’ leven. Dit levert altijd boeiende gesprekken en vele nieuwe inzichten op. Dankbaar!
Hierna door naar de duinen en het strand. Alles was daar anders: het licht, de kleuren, de geuren, de wind, echt alles. Tijdens deze coachsessie speelden de zintuigen een grote rol. Ze kwamen allemaal aan bod. Tenslotte liepen we in de regen en op blote voeten door het bos. Wat is er veel te voelen…
’s Middags een intake in het Haagse bos, een groene oase (echt waar) in het hectische Den Haag. De hulpvraag had te maken met onverwerkte emoties en daardoor geen goed zelfbeeld. Afgesproken om deze week een plan van aanpak voor hem te schrijven.
En tenslotte een personal training in het Zuiderpark. Mooi om de motivatie te zien bij deze vrouw. Halverwege de vijftig, nog nooit in haar leven gesport, maar besloten dat sporten nodig is voor gezond en vitaal ouder worden. Ze begint steeds meer te genieten van onze trainingen en thuis pakt ze steeds vaker de fiets. Top!
’s Avonds nog even naar de sportschool voor een uurtje Pilatus-training voor kracht, lichaamshouding én ontspanning.
Deze dag sluit ik af met 75 kilometer op de fiets en 28.653 stappen op de teller.
Hoeveel afwisseling wil je hebben op een dag? Ik vind het een voorrecht om op deze manier te kunnen bijdragen aan het levensplezier van andere mensen en ze te helpen weer in beweging te komen, zowel fysiek als mentaal.

WAT ZOU JIJ KIEZEN?

8/24/2021

Vanmiddag had ik een afspraak in Kijkduin voor een kennismaking/intake met een nieuwe klant. Vlak voor tijd werd deze afspraak geannuleerd.
Ik kon kiezen: enorm balen of er het beste van maken.
De foto’s spreken voor zich… 🙂
Soms heb je zo’n dag. Het loopt anders dan verwacht. Je fiets heeft een lekke band, je hebt een dubbele afspraak, je afspraak komt niet opdagen, je kunt je sleutels niet vinden, de trein komt te laat, je kop koffie valt om, je stoot je teen heel hard, dat soort dingen. Het zit soms in kleine, dagelijkse gebeurtenissen. Je zal het herkennen.
Maar wat is jouw reactie? Stap je er moeiteloos overheen of heeft een kleine gebeurtenis grote impact op jou, op jouw verdere dag, reageer je dat af op andere mensen? Als je er flink van uit evenwicht raakt en boos, depressief of erger wordt, vraag jezelf dan eens af waarom jij dit laat gebeuren. Want je kunt kiezen. Toch?
Als jij niet (meer) het gevoel hebt dat je een keuze hebt in het leven kan dat nare gevolgen hebben. Vaak zie je bevestiging van jouw ‘pech’ en voel je je steeds meer slachtoffer, alsof jouw leven voorbeschikt is.
Maak gerust eens een afspraak voor een kennismaking, wellicht kan ik jou hiermee een stukje op (de goede) weg helpen.
E-mail: [email protected]
Telefoon: (06) 28 44 19 66

Foto

DE LAATSTE DAG VAN MIJN OUDE “IK”

8/6/2021

Mijn werk als coach is zo ontzettend boeiend. Ieder verhaal is uniek en ieder begeleidingstraject is een gezamenlijk ‘project’ van de coach en de coachee. Ik deel onderstaand verhaal om jou een klein inkijkje te geven in de worsteling en het enorme diepe gat waar (sommige van) mijn klanten mee te dealen hebben.
“Zaterdag 15 augustus 2020 was een dag als duizend anderen. Als ik eens wist dat dit de laatste dag zou zijn dat ik mijn oude ik zou kennen. Mijn oude ik, een vrouw die de wereld aan kon en nergens haar hand voor omdraaide. Een vrouw die altijd voor alles en iedereen klaar stond en van niemand hulp nodig had. Maar ook een vrouw die al jaren in een overlevingsstand stond, een vrouw waarvan haar “rugzakje” zo vol en zwaar was geworden door alle klappen en tegenslagen die zij jaar na jaar maar in dat zakje stopte.
Die nacht van 15 op 16 augustus was die oude ik verdwenen.
Zondag 16 augustus werd ik wakker met een lichaam dat weigerde te bewegen. Er was iets goed mis met mij, maar wat? Ik voelde paniek, maar als alleenstaande moeder moest ik juist gaan handelen. Ik heb mijn zoon van negen geroepen en wat een held bleek hij te zijn. Hij heeft de buurvrouw erbij gehaald en zij heeft de ambulance gebeld.
Deze broeders hebben mij van top tot teen nagekeken en fysiek bleek ik helemaal gezond. “Mevrouw, u bent letterlijk lamgeslagen”.
Door de jaren van stress heb ik mijn lichaam zo uitgeput, dat zij niet meer verder wilde.
Dit was het begin van een lange periode van herstel. Om dit herstel wat te ondersteunen ben ik begonnen bij coach die gespecialiseerd is in burn-out en stress.
Vandaag ben ik bijna 10 maanden verder, and little did I know, ben ik nog steeds bezig met herstel. Een werkweek van anderhalve dag is net haalbaar en geregeld val ik nog terug. Mijn oude ik is verdwenen en het leren kennen van mijn nieuwe ik is zwaar, maar uiteindelijk hoop ik haar te kunnen accepteren…”
Inmiddels heeft Simone (is niet haar echte naam) de draad weer aardig opgepakt. Als zij terugkijkt op het afgelopen jaar is zij dankbaar voor alles wat zij al heeft geleerd en ze is trots is op alle nieuwe keuzes die ze al heeft gemaakt.
Simone herkent zich goed in het verhaal van cabaretier Patrick Laureij. Hier spreekt hij heel open over zijn depressie en paniekaanvallen, maar met een knipoog 😉
https://lnkd.in/dptMwEH9

Foto

HEB JIJ JOUW REGIE IN EIGEN HAND?

10/7/2020

Hieronder de evaluatie van een coachee. Zo mooi om de veerkracht te zien als een een coachee weer voelt zelf de touwtjes in handen te hebben en zelf de richting kan bepalen...

“Mede door het stuklopen van een zakelijke deal, waar ik al jaren naar toe had gewerkt, ben ik eind 2019 voor mij onverwacht en vrij abrupt emotioneel in een heftige neerwaartse spiraal terechtgekomen. Terwijl ik diep teleurgesteld was, verzette ik mij onbewust steeds nadrukkelijker tegen mijn eigen persoonlijke negatieve ontwikkeling. Lange tijd besefte ik dan ook niet dat ik niet zelfstandig zou kunnen ontsnappen en dus beter hulp zou kunnen zoeken. Eind 2019 maakte ik regelmatig ruzie met verschillende mensen, zakelijk en privé. Mede daarom groeide het besef, dat er echt iets moest veranderen. Een samenloop van een aantal events deed mij uiteindelijk besluiten, het dan toch eens te proberen met externe hulp, en in dit geval dus met jou.

Bij het startpunt was ik mij al bewust van een belangrijk gegeven: tijdens het hardlopen (wat ik een aantal keren had gedaan in 2019) had ik een paar keer de positieve flow ervaren waardoor ik de ‘ellende’ van 2019 achter mij kon laten. Echt letterlijk. Dat was een heerlijke ervaring, mogelijk had ik toen al het pad van acceptatie gevonden. Wie weet.
Tijdens de sessies is een hoop aan de orde geweest. Het allerbelangrijkste voor mij was het visualiseren van de 4 G’s; gebeurtenis, gedachten, gedrag en gevoel.
Ik ben er mede door onze gesprekken en oefeningen achter gekomen, dat de
G-ebeurtenissen die mij zo uit mijn balans hadden geslagen ‘slechts’ gebeurtenissen zijn waar ik eigenlijk geen invloed op had gehad. Het was niet mijn schuld, zou je kunnen zeggen. Wel begreep ik dat ik zelf invloed heb op de manier waarop ik met een gebeurtenis om ga.

Mede door het plaatsen van deze G (ebeurtenis) begreep ik steeds beter hoeveel ‘macht’ van de andere 3 G’s konden hebben. Hierdoor begreep ik mijn gedrag, mijn gedachtes en vooral ook mijn gevoel veel beter. En waarom het allemaal zo uit de hand gelopen was. Ik begreep toen tevens de oorzaak van talloze slapeloze nachten. Hierbij maakte de oefening van de piekerlijn ook veel duidelijk.

Huidige situatie
Ik ben weer in beweging, ik ben een nieuw pad ingeslagen. Top, en daar ben ik heel erg blij mee. Ik heb de regie weer in eigen hand genomen, ik bepaal mijn eigen richting. Of ik nu de chauffeur ben of een passagier in bijvoorbeeld de 1e klas? Ik heb niet echt een idee, het maakt mij ook niet echt iets uit.
Het gaat dus goed met mij!
Niet alleen omdat ik weer zicht heb op een nieuwe toekomst/baan, dat is ook belangrijk, maar zeker net zo belangrijk is dat ik het mechanisme van afgelopen najaar en de gevolgen hiervan nu eindelijk heb gevoeld en begrepen. Het hoe en ook het waarom. Dat laat mij rustig voortkabbelen en met vertrouwen naar voren kijken.”

December 13th, 2019

12/13/2019

Foto

MIJN TOEKOMST BOEIDE MIJ NIET MEER

Een ervaringsverhaal dat ik graag met jou wil delen:

In oktober vorig jaar werd ik via e-mail benaderd door een jongen van 19 jaar. Ik zal hem Ron noemen (niet zijn echte naam). Ron kampte met depressiviteit, was op dat moment onder behandeling bij PsyQ en wilde zo snel mogelijk van start met Runningtherapie.
Ik ontmoette Ron tijdens een wandeling in de natuur voor een persoonlijke kennismaking. Een lange, bleke, iets te zware jonge gast met een doffe blik in zijn ogen. Tijdens die eerste ontmoeting vertelde hij dat hij een heftige periode achter de rug had. In september het jaar daarvoor was hij begonnen met zijn studie en verhuisde hij naar een zelfstandige studentenwoning in de stad. De studie was wel leuk, maar het feesten met medestudenten was veel leuker. Ron kon de verleidingen van het vrije leven niet weerstaan en het ging van kwaad tot erger. Hij liep tegen veel problemen aan, zijn schoolprestaties werden steeds slechter, hij had nog maar weinig hoop in zijn toekomst en halverwege het schooljaar raakte hij in een depressie. Pas in mei dat voorjaar heeft hij hulp gezocht.

Via via is Ron bij mij terecht gekomen. Wij hadden een goede klik en zijn samen op pad gegaan. De trainingen bestonden uit een combinatie van hardlopen en gesprekken. Goede gesprekken, maar soms ook confronterend. Het was fijn om met Ron te werken. Hij was gemotiveerd en voelde al snel dat deze vorm van trainen hem goed deed: “De combinatie van therapie en sporten werkt heel goed, aangezien je over je problemen kan praten en advies krijgt terwijl je ook aan jezelf werkt door lekker te sporten. Tussen de sportoefeningen door had Gerda ook veel interessante opdrachten die goeie metaforen waren voor de problemen waar ik toen mee kampte. Doordat we fysiek bezig waren en de opdrachten ook fysiek waren, onthield ik ze altijd goed.”

Ron werd steeds fitter, zowel fysiek als mentaal, en kreeg weer grip op zijn leven. Hij maakte een aantal belangrijke beslissingen, kon ook veel beter omgaan met zijn ADD/ADHD, koos een nieuwe studie en ter afsluiting van het begeleidingstraject heeft Ron meegedaan aan een hardloopwedstrijd. Ik was supertrots op Ron!

Ongeveer een jaar na onze kennismaking ontmoette ik Ron weer. Samen met zijn vader had hij zich ingeschreven voor een hardloopwedstrijd en we hadden afgesproken een aantal keer met zijn drieën te trainen. Ron kwam aanlopen en WOW, wat zag hij er supergoed uit!!! Trotse houding, enthousiaste blik in de ogen en zeker 10 kilo lichter: “Het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik gestart ben met Runningtherapie bij Gerda, en ik kan nu met zekerheid zeggen dat de keuze om te starten met Runningtherapie een van de beste keuzes in mijn leven was. Het heeft me ontzettend veel geholpen en weer helemaal uit de put getrokken. Een jaar geleden had ik geen beeld van mijn toekomst en dat boeide me toen ook niet. Nu ben ik weer bezig met een nieuwe studie waar ik erg gemotiveerd voor ben, heb ik veel meer interesse in dingen en ben ik meer dan 20 kilo afgevallen. Ik ben ontzettend blij hoe Gerda me heeft geholpen verandering te brengen in mijn leven, het heeft al mijn verwachtingen overtroffen. Ik raad iedereen aan om Runningtherapie te doen als je een soortgelijke situatie hebt die ik heb gehad."

Het gebeurt niet vaak dat ik de kans krijg om mijn coachees na afronding van een begeleidingstraject nog eens te zien, dus deze ontmoeting was sowieso bijzonder. Maar dat hij zo’n grote ommezwaai zou maken had ik niet durven dromen…

IK BEN DE 2.0 VERSIE VAN MEZELF

5/22/2019

Foto

"De beslissing werd voor mij genomen. Ik liep al tijden op mijn tenen. Denk zelfs al jaren. Maar bleef maar doorgaan, omdat ik dacht dat ik geen andere keus had. Dat ik moest. Mijn werk was eigenlijk een soort vlucht. Bikkelend, op mijn tenen lopend worstelde ik door, met in mijn hoofd, als de verhuizing achter de rug is voel ik me vast weet beter. Ik sliep in die tijd niet tot nauwelijks. Maar de dag dat we weer op onze eigen locatie gingen werken en het 1 grote chaos was, brak ik en ging ik definitief onderuit.

Thuis ben ik op zoek gegaan naar hulp. Psychologen blijken allemaal minstens 6 weken wachttijd te hebben. Zo lang kon ik niet wachten. Ik ben verder gaan zoeken. Inmiddels had ik psychische hulp. Maar ik wilde echt een ommezwaai in mijn leven. Nooit wil ik weer zo diep gaan. En ik wilde leren met bepaalde situaties in mijn leven om te gaan en vooral te accepteren zoals ze zijn.

Ik was zo goed als klaar met een dubbel langdurig traject bij mijn psycholoog. Daar was ik heel ver gekomen, maar had nog altijd niet het gevoel er echt te zijn. In theorie had ik de meeste dingen geleerd, maar ze ook daadwerkelijk toepassen vond ik heel lastig. Mijn mond echt opendoen en zeggen wat ik er echt van vond, durfde ik nog niet. Ging confrontaties uit te weg.
Tijdens het begeleidingstraject met Gerda heb ik heel veel geleed van alle metaforen. Ik weet nog zo goed het moment tijdens de sessies dat ik ‘Yes! Hier wil ik zijn, zo wil ik in het leven staan!’ voelde. Het heeft me enorm bewust gemaakt van mijn eigen gedragspatronen. Het heeft me geleerd dat ik ten alle tijden een keus heb. Maar dat ik wel zelfbewust die keus moet maken. Door mijn mond open te doen. Het heeft me bewust gemaakt dat ik de dingen op mijn manier kan doen. En vooral op mijn eigen voorwaarde. Ik doe geen dingen meer automatisch omdat ik aan een verwachtingspatroon van een ander wil voldoen. Ik ergerde me wel aan dingen die me leken te overkomen, maar laveerde er vervolgens ergerend omheen. Dit kostte bakken met negatieve energie. Ik heb beter geleerd te communiceren. En vooral ook te leren luisteren. Ik heb geleerd dat het uitspreken van mijn gevoel heel verhelderend kan werken voor de ander.

Dit heeft er mede voor gezorgd dat ik dichter bij bepaalde personen ben gekomen. Maar heeft ook en aantal personen juist verder weg dan ooit gebracht. Hier heb ik inmiddels vrede mee.

Ik voel me goed nu. Ik kan oprecht genieten van de dingen die ik doe. Heb meer energie en slaap weer. Ik vind het soms nog wel moeilijk om mijn eigen grenzen te bewaken en pak dan teveel op. Wel allemaal dingen die ik leuk vind, maar te veel verplichtingen vliegen me dan toch aan. En dan voel ik me uit balans gaan. Ik heb de ‘ik’ tijd echt heel erg nodig.

Ik leef in het hier en in het nu. Iedereen is welkom om samen met mij naar de toekomst te kijken. Maar dan moeten die personen wel dezelfde richting op lopen. Achteruitkijken naar wat is geweest kan zinvol zijn. Maar er vooral niet in blijven hangen. Ik kies er nu bewust voor om vooruit te kijken. Want er is zoveel moois. Zoveel lieve mooie mensen om me heen. Ik laat me niet meer leven door andere. Ik heb mezelf voorgenomen dat ik geen actieve energie meer ga steken in personen die gewoon niet mee willen. Trekken aan die personen kost te veel energie en hier krijg ik niks van terug.

Ik ben lekker weer aan het sporten samen met mijn man. En dit voelt goed. Het gaat steeds beter.

Ik leg de lat voor mezelf niet meer zo hoog. Prima is perfect.

Ik heb echt het gevoel dat ik een 2.0 versie van mezelf ben. Ik ben trots op waar ik nu sta. En wil alles wat ik het afgelopen jaar geleerd en geoefend heb doorzetten naar een mooie toekomst. Waar ik de touwtjes zelf in handen heb. Ik voel me vrij in alle opzichte. Ik ben van niks en niemand meer afhankelijk. En dat voelt goed.

Ik wil genieten van mijn prachtig gezin. En genieten van alles wat we samen bereikt hebben.

Ik wil niet meer achteromkijken. Er zijn veel tranen gevloeid. Maar als ik het over zou doen, zou ik het zo weer doen. Wellicht met alles wat ik nu geleerd heb, zou ik anders communiceren met de buitenwereld, maar die vaardigheden had ik toen simpelweg nog niet. Ik ben klaar voor de toekomst!"

Wil jij ook een nieuwe versie van jezelf ontdekken?
Bel 06 28 44 19 66
Mail [email protected] of
bekijk de website www.kloetcoaching.nl